هرگز این دو بیتی را فراموش نمی کنم. وقتی که من و خان والا را صدا کردند و برایمان نوشتند
گر بزرگی به کام شیر در است رو خطر کن ز کام شیر بجوی
یا بزرگی و عز و نعمت و جاه یا چو مردانت مرگ رویاروی

+ نوشته شده توسط حرارت زندگی در جمعه هجدهم اسفند 1385 و ساعت
23:14 |


